Kashtala  یا keshtele

تلفظ صحیح «کشتله» بنابر زبان پهلوی، شاخه کاسپینی - زبان مازندرانی- Kashtala می‏باشد؛ که از جمع دو کلمه‏ی «کَش: Kash» و «تَله: Tala» بوجود آمده است. کلمه‏ی «کَش» هنوز در ادبیات مازنی معنای خود را حفظ کرده است و به معنای «پهلو و کناره» می‏باشد. «تَله» نیز به معنی آبگیر و آب‏بندان است، که درست است در استان مازندران معنای آن از میان رفته و مستهلک شده است، ولی در گویش سمنانی - از شاخه‏های دیگر زبان پهلوی- به صورت «استَل: Estal» به کار می‏رود.

بنابراین معنای «کَشْتَلَه»، «کناره‏ و پهلوی آبگیرها» می‏باشد؛ که با توجه به وجود آب‏بندان‏های زنده و خشکیده‏ی متعدد در این روستا، این معنا صحیح‏تر به نظر می‏رسد. از سویی دیگر با توجه به اینکه روستا نسبت به رودخانه بالای تپه وسیع و همواری قرار گرفته و در دامنه‏های خود گودال و آبگیر و بسترهای روسوبی دارد، می‏توان این معنا را برای کشتله صحیح دانست.

منبع: پژوهشی در زمینه نامهای باستانی مازندران اثر دکتر سید حسین حجازی کناری